Łączny czas trwania choroby wynosi średnio 6 tygodni. W sumie istnieją trzy etapy choroby: nieżytowy (prodromalny), napadowy i etap zdrowienia.
Zazwyczaj okres prodromalny trwa nie dłużej niż jeden do dwóch tygodni. Krztusiec u dorosłych, który początkowo może być mylony z przeziębieniem, nie jest tak łagodny, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. W pierwszych dniach i tygodniach obserwuje się kichanie, katar, często niewielki wzrost temperatury. Należy zauważyć, że objawia się również kaszel, który po zażyciu leków przeciwkaszlowych nie zmniejszy się. Około trzeciego tygodnia kaszel wyraźnie wzrośnie, uzyskując napadowy wygląd. W szczególności będzie silnie objawiać się w nocy. Następnie choroba płynnie zmieni się w okres napadowy.
Od trzeciego do czwartego tygodnia pacjent ma pospolity kaszel spastyczny, któremu towarzyszy wydzielanie lepkiej i dostatecznie śluzowej plwociny. Twarz pacjenta podczas ataku będzie wyraźnie zaczerwieniona. Ponadto podczas kaszlu język wystaje, co często prowadzi do urazu wędzidełka języka. W niektórych przypadkach może dojść do krwotoku pod błoną śluzową spojówki oka.
W fazie zdrowienia kaszel staje się rzadszy i mniej dotkliwy. Pacjent zaczyna czuć się stosunkowo dobrze. Ale musisz zrozumieć, że napadowy kaszel może pojawić się ponownie w ciągu 2-3 miesięcy. W większości przypadków zostanie sprowokowany przez ARVI lub inne przeziębienia.
W ten sposób objawy krztuśca u dorosłych są w zasadzie zredukowane do objawów zatrucia, które z reguły są wyrażane raczej słabo, tradycyjne objawy nieżytowe, które z kolei mogą być dość jasne. Należy zauważyć, że objawy te są wyjątkowo niespecyficzne, dlatego w większości przypadków nie rozpoznaje się krztuśca. Wielu lekarzy (błędnie, ale nie bez powodu) diagnozuje tę lub inną postać ARVI lub inną chorobę przeziębienia.
Opisany powyżej kaszel, który jest objawem krztuśca u dorosłych, jest również bardzo niespecyficzny, ponieważ nie następuje rozwój tradycyjnych i charakterystycznych powtórek.
Dlatego kaszel jest najczęstszy. Jedyną rzeczą, która może ostrzec lekarza i sprawić, że zacznie podejrzewać krztusiec, jest całkowity czas trwania choroby. Dlatego choroba często różni się od gruźlicy, która sama w sobie jest najgorszym rozwinięciem zdarzeń.
Ogólnie chciałbym zauważyć, że krztusiec u dorosłych jest rzadko diagnozowany, ponieważ po prostu niemożliwe jest postawienie dokładnej diagnozy wyłącznie na podstawie jednego obrazu klinicznego, tak jak w przypadku rozwoju tej choroby u dzieci. W zasadzie rozpoznanie można zweryfikować tylko w przypadku badań bakteriologicznych i serologicznych lub biorąc pod uwagę obecność zrozumiałej historii epidemiologicznej (na przykład, jeśli dziecko miało niedawno krztusiec w rodzinie).
